
Foto: Marie Chocolat
Maskers, muziek en magie aan het meer
Het was een van die nazomeravonden waarop de lucht nog warm is op je huid, het licht goudkleurig danst over het water en je het gevoel hebt dat de wereld even klopt. Op 30 augustus 2025, de noordoever van de Baldeneysee op de Seaside Beach Baldeney in Essen in een pulserende zee van beats, zang en emoties - CRO was „at the beach“. En met hem 20.000 fans die waren gekomen om deel uit te maken van een muzikaal spektakel.
Zelfs de reis ernaartoe was een beetje een avontuur. De wegen rond Baldeneysee waren afgesloten, shuttlebussen reden vanaf de Messe Essen en fietsen werden creatief tussen bomen geparkeerd. Veel concertbezoekers hadden de reisadviezen opgevolgd, bijvoorbeeld via Baldeneysee.Ruhr werden gevolgd. Degenen die slim waren en deze aanbeveling hadden gelezen, kwamen met de fiets en liepen de laatste paar meter door de avondzon naar het terrein. De toegang begon om 17.00 uur, en hoewel de tassencontroles streng waren en de rij navenant lang (het ging één keer rond het terrein, langs de Südtiroler Stuben voorbij waren), was de sfeer ontspannen. Je kon voelen dat het hier vandaag echt van start zou gaan.
CRO betreedt het podium - gemaskerd, mystiek, betoverend
Terwijl de zon langzaam achter de heuvels verdween, begon CRO's „CRONICLES OPEN AIR 2025“. Het podium was minimalistisch maar indrukwekkend, geflankeerd door enorme flatscreens terwijl de artiest met het masker de eerste maten speelde. „Easy“ was de opener, en het was meteen duidelijk dat dit geen gewoon concert zou worden, maar iets heel bijzonders. CRO speelde oude klassiekers en nieuwe nummers, soms melancholisch, soms extatisch, altijd met die onmiskenbare mix van hiphop, pop en indie. Op het T-vormige podium zocht de muzikant bewust de toenadering tot het publiek, werd hij bij sommige nummers begeleid door andere muzikanten en droeg hij afwisselend drie verschillende pandamaskers, die drie verschillende artistieke tijdperken vertegenwoordigden.
Tussen zand en geluid - stemmen uit de menigte
Tussen de palmbomen, het zand en het B-meer dansten sommige mensen op blote voeten, lagen ze op picknickkleedjes of sprongen ze op de maat van de muziek. CRO sprak rechtstreeks tot het publiek: „Jullie zijn geweldig, eten!“ - en het publiek reageerde met een collectieve schreeuw. De sfeer was ongelooflijk elektrisch! Lisa (24) uit Bielefeld vatte samen wat de fans voelden: „Ik heb CRO drie keer eerder gezien, maar hier op Baldeneysee - het is magisch. De locatie maakt alles nog intenser.“ Naast haar stond Tom (31) uit Dortmund, die er voor het eerst bij was: „Ik ben niet echt een fan, maar een vriend sleepte me mee. En nu? Ik ben helemaal verslaafd.“ Het verzorgingsgebied voor het concert was enorm - Essen was de enige locatie in Noordrijn-Westfalen. Zelfs concertbezoekers uit Nederland reisden af om Cro op Baldeneysee te zien.
Foto: Marie Chocolat
Wanneer „Bye Bye“ het meer tot zwijgen brengt
„Bye Bye“ was bijzonder emotioneel. CRO stond alleen op het podium, alleen begeleid door een piano. Het publiek viel stil, velen hielden hun mobiele telefoons omhoog, anderen alleen hun handen. Zeilschepen lagen voor anker op het water naast opblaasboten, surfplanken en SUP's - sfeervol verlicht met kleurrijke sprookjeslichtjes, absoluut uniek en typerend voor concerten in Seaside Beach op Baldeneysee. Het was een van die magische momenten waarop muziek alles zegt wat woorden niet kunnen zeggen. Puur kippenvel.
Finale met vuurwerk
De finale was een vuurwerkshow - in de ware zin van het woord, een explosie van vriendschap en kleur. Terwijl CRO „Einmal um die Welt“ ten gehore bracht, steeg kleurrijk vuurwerk op boven het meer, weerspiegelde in het water en baadde het landschap in een surrealistisch licht. Het publiek ging uit zijn dak, omhelsde elkaar, CRO sprong in het publiek (de beveiliging was zeker in shock).
Naar huis met hartkloppingen
Na het concert stroomden de mensen langzaam richting de pendelbussen of fietsen. De voetpaden richting Essen-Werden gesloten waren, maar dat was duidelijk van ondergeschikt belang. Mensen spraken over hun favoriete nummers, over de maskers, over het moment dat CRO even het podium verliet. Het was alsof ze samen iets hadden meegemaakt dat hen nog heel lang zou bijblijven. En zo eindigde een avond die meer was dan alleen een concert. Het was een gevoel, een zomerdroom, een muzikale roes aan het water. CRO speelde niet alleen - hij raakte mensen. En degenen die erbij waren zullen zich niet alleen de muziek herinneren, maar ook het gevoel deel te hebben uitgemaakt van iets groters.











